Kees Tol over zijn afstandsrelatie: "Je vliegt er niet even naartoe"

In een openhartig interview met L’HOMO vertelt hij dat de liefde geweldig is, maar die duizenden kilometers? Die zijn minder feestelijk.

FaceTime als vaste date

Net als veel studenten die hun partner alleen via een schermpje zien, moeten Kees en Buddy het hebben van dagelijks contact via de telefoon. "Blijkbaar heb ik de neiging het mezelf lastig te maken," grapt Kees. De vonk sloeg over toen Buddy met zijn familie in Nederland was, en sindsdien is het aan. Maar ja, Philadelphia is geen busritje van een kwartier. Als ze dan eindelijk bij elkaar zijn, is het "fijn ontspannen", maar het afscheid blijft ruk.

De ultieme test: De schoonfamilie

Voor iedereen die bang is voor de eerste ontmoeting met de schoonouders: Buddy heeft de vuurdoop in Volendam al glansrijk doorstaan. Sterker nog, hij staat inmiddels al tussen de familiefoto's op het dressoir bij de moeder van Kees. In een dorp waar iedereen alles van elkaar weet, zijn de reacties louter positief. Kees steekt zijn liefde dan ook niet onder stoelen of banken: "Ik pak hem gewoon vast en geef hem een zoen."

Tegenpolen trekken elkaar aan

Kees valt op mannelijke mannen en Buddy is precies zijn type. Hoewel ze elkaars tegenpolen zijn, Buddy is de rust zelve, kunnen ze flink discussiëren. "Uiteindelijk heeft hij wel altijd gelijk," lacht Kees. Een herkenbare dynamiek voor velen, maar wel eentje die op afstand soms lastiger uit te praten is dan in real life.

Hoe ziet de toekomst eruit?

Voor studenten is een langeafstandsrelatie vaak een tijdelijke lijdensweg tot de een afstudeert en verhuist. Voor Kees is dat ingewikkelder: hij is niet van plan zijn geliefde Volendam definitief te verlaten. Hoe ze die oceaan tussen hen in gaan overbruggen, blijft dus nog even de grote vraag.

De les voor ons? Als Kees Tol het kan volhouden met een tijdsverschil van zes uur en een vlucht van negen uur, dan overleef jij die treinreis naar je vlam in Groningen of Maastricht ook wel.